Griekenland heeft meer zoet water dan de meeste mensen vermoeden. Het Pindosgebergte, de ruggengraat van het vasteland, vangt enorme hoeveelheden neerslag op die zich een weg zoeken via rivieren, meren en kloven naar de zee. Sommige van die rivieren zijn breed en langzaam, andere smal en onstuimig. Ze voeden stuwmeren, vormen natuurlijke grenzen en stromen door valleien waar de mythologie haar wortels heeft.

Sommige gebieden waar deze rivieren stromen en bronnen van smeltwater zijn je wellicht bekend van de merken op de bronwaterflessen die je in Griekse supermarkten koopt. Denk bijvoorbeeld aan Vikos en Zagori.

1. Aliakmonas — 297 kilometer

De Aliakmonas is de langste rivier die volledig op Grieks grondgebied stroomt. Het brongebied ligt bij Grevena in West-Macedonië, van waar de rivier door Kozani en Imathia stroomt om uiteindelijk uit te monden in de Thermaïsche Golf bij Thessaloniki. Onderweg passeert de rivier landbouwgebieden waar fruitteelt centraal staat. Perziken en appels uit de regio Imathia zijn er mede dankzij het rivierwater.

In de delta bij de Egeïsche Zee heeft zich een belangrijk vogelgebied gevormd. Purperreigers, pelikanen en wulpen zijn hier te zien. De Aliakmonas is geen toeristenrivier, er zijn geen georganiseerde raftinguitstapjes of kayaktochten, maar als je een rondreis maakt door Noord-Griekenland is de rivier een constante aanwezigheid in het landschap.

Staat er het hele jaar water? Ja, de Aliakmonas is een permanente rivier, al varieert de waterstand sterk per seizoen.

2. Acheloos — 220 kilometer

De Acheloos ontspringt in het Pindosgebergte en stroomt via Centraal-Griekenland naar de Ionische Zee. Met een lengte van 220 kilometer op Grieks grondgebied is het de tweede rivier van het land. Langs de route zijn meerdere stuwmeren aangelegd die een groot deel van Griekenland van elektriciteit voorzien.

De bovenloop van de rivier stroomt door het bergachtige Evritania, een van de minst bezochte regio’s van Griekenland. Het landschap is groen, ruig en vrijwel ongerept. De Acheloos heeft in de Griekse mythologie een bijzondere rol, want de rivier was een godheid en Hercules versloeg hem in een gevecht om de hand van Deianeira.

Staat er het hele jaar water? Ja, de Acheloos is permanent watervoerend, mede door de stuwmeren die de waterstand reguleren.

3. Pinios — 205 kilometer

De Pinios stroomt door Thessalië en is onlosmakelijk verbonden met de Tempevallei. Een smalle kloof tussen de Olympus en de Ossa waar de rivier zich een weg baant naar de Egeïsche Zee. De vallei was in de oudheid een heilige plek, gewijd aan Apollo, en de route door de kloof was de belangrijkste verbinding tussen Noord- en Midden-Griekenland.

Vandaag loopt er een snelweg door de Tempevallei, maar wie stopt en de rivier opzoekt vindt een landschap van kalksteenwanden, platanen en helder stromend water. De Pinios is geen avonturiersrivier, het water is rustig en de oevers zijn toegankelijk, maar de omgeving maakt een stop hier meer dan de moeite waard.

Staat er het hele jaar water? Ja, al kan de waterstand in de zomer flink dalen.

4. Arachtos — 110 kilometer

De Arachtos ontspringt dicht bij Metsovo in het Pindosgebergte en stroomt door het Nationaal Park Tzoumerka naar het stuwmeer Pournari, waarna het kalmere water zijn weg vervolgt naar de Ambracische Golf. De bovenloop van de rivier is een ander verhaal. Hier is de Arachtos smal, snel en onstuimig, ingeklemd tussen rotswanden in een landschap dat nauwelijks door toeristen wordt bereikt.

Zelf waren we raften op de Arachtos in Tzoumerka. De rivier is hier ruiger dan je verwacht. Hier vind je geen gepolijste toeristische ervaring, maar echte natuur. Stroomversnellingen, hoge wanden, en rondom alleen bos en rots. De afgelegen ligging maakt het bijzonder: je bent hier ver van de geijkte Griekenlandroute.

De Arachtos is de beste raftingrivier van Griekenland. Dankzij de overvloedige regenval in het Pindosgebergte staat er ook in de zomer voldoende water. Meer over de tochten op de Arachtos lees je in ons artikel over raften in Griekenland.

Staat er het hele jaar water? Ja, al is de waterstand het hoogst in het voorjaar.

5. Voidomatis — 15 kilometer

De Voidomatis is de kortste rivier in dit overzicht, maar verdient zijn plek op belevingswaarde. De rivier ontspringt in de Vikoskloof in Epirus, stroomt door het hart van de Zagorochoria en mondt na vijftien kilometer uit in de Aoos bij Konitsa. Het water is opvallend helder en blauwgroen, een kleur die je niet verwacht bij een rivier.

De Voidomatis zagen we zelf in de Zagorochoria: rustig water, een prachtige omgeving en de karakteristieke stenen boogbruggen die het Zagori-gebied kenmerken. Geen rafting hier, daarvoor is de rivier te kalm, maar suppen en kayakken passen perfect bij het karakter van de rivier. Je komt er op plekken die te voet moeilijk bereikbaar zijn, met uitzicht op bossen en rotswanden.

De Voidomatis geldt als een van de schoonste rivieren van Europa. Dat is geen overdrijving.

Staat er het hele jaar water? Ja, de bronnen in de Vikoskloof zorgen voor een constante watertoevoer.